Test enneagramu | CareerChoicer.com

Od razu zauważam, gdy coś jest zrobione niedbale, i czuję przymus, żeby to poprawić.

Wyczuwam, czego inni potrzebują, zanim o to poproszą.

Napędzają mnie cele - gdy osiągnę jeden, od razu stawiam sobie kolejny.

Mam wrażenie, że przeżywam rzeczy głębiej niż większość ludzi wokół mnie.

Towarzystwo ludzi mnie wyczerpuje, nawet gdy jest przyjemne - potrzebuję potem czasu w samotności.

Automatycznie rozważam, co mogłoby pójść nie tak, i przygotowuję się na to.

Ekscytuje mnie prawie każda nowa możliwość - trudniej mi potem wybrać tylko jedną.

W chaotycznej sytuacji naturalnie przejmuję dowodzenie.

Potrafię zrozumieć obie strony sporu tak dobrze, że potem trudno mi wybrać własne stanowisko.

Mam w głowie surowy wewnętrzny głos, który komentuje, co dało się zrobić lepiej.

Łatwiej mi zadbać o innych, niż poprosić o pomoc dla siebie.

Zależy mi na tym, jak widzą mnie inni, i potrafię dostosować do tego swoje zachowanie.

Ważne jest dla mnie, żeby to, co robię i czym się otaczam, wyrażało, kim naprawdę jestem.

Zanim się w coś zaangażuję, chcę to najpierw dokładnie zrozumieć.

Nowym ludziom i kuszącym obietnicom nie ufam, dopóki się nie sprawdzą.

Muszę mieć w życiu ciągle coś w toku - nuda jest dla mnie nie do zniesienia.

Mówię rzeczy wprost, nawet jeśli nie jest to akurat dyplomatyczne.

Dla spokoju wokół wolę ustąpić, nawet jeśli wewnętrznie się z czymś nie zgadzam.

Denerwuje mnie, gdy ludzie łamią zasady, które mają sens.

Najbardziej spełnia mnie bycie dla kogoś ważnym oparciem.

Porażka na oczach innych jest dla mnie gorsza niż sama porażka.

Czasem daję się pochłonąć melancholii i na swój sposób nawet ją smakuję.

Chronię swoją prywatność i o sprawach osobistych rozmawiam tylko z nielicznymi.

Gdy decyduję o czymś ważnym, szukam upewnienia u ludzi, którym ufam.

Gdy jest mi ciężko, zaczynam planować coś przyjemnego, na co mogę czekać z radością.

Nie znoszę, gdy ktoś silniejszy wykorzystuje słabszego - w takiej chwili reaguję.

Odpowiada mi ustalony rytm - w zmiany wchodzę tylko wtedy, gdy naprawdę muszę.

Zanim coś oddam, sprawdzam to kilka razy, żeby nie było błędu.

Odsuwam własne potrzeby na bok, gdy ktoś z mojego otoczenia czegoś potrzebuje.

Naturalnie myślę w kategoriach efektywności: szukam najszybszej drogi do wyniku.

Czuję się inny niż pozostali - jakbym nie do końca pasował do zwyczajnego świata.

W temat, który mnie interesuje, potrafię zanurzyć się tak, że zapominam o jedzeniu i czasie.

Dla ludzi, którym ufam, zrobię wszystko - lojalność jest dla mnie kluczowa.

Wolę kalendarz pełen wrażeń niż pusty.

Trudno mi okazać wrażliwość - wolę sprawiać wrażenie silnego.

Gdy zanosi się na konflikt, staram się rozładować napięcie albo mu zapobiec.

Spokojnie odpoczywam dopiero wtedy, gdy skończone jest wszystko, co być powinno.

Jest mi przykro, gdy nikt nie zauważa, ile robię dla innych.

Porównuję swoje wyniki z innymi, nawet jeśli na zewnątrz tego nie okazuję.

Wizja, że będę żyć zwyczajnym, wymienialnym życiem, przeraża mnie bardziej niż porażka.

W emocjonalnie napiętych sytuacjach wycofuję się i raczej obserwuję, niż się angażuję.

Nawet gdy wszystko idzie dobrze, część mnie pozostaje czujna.

Zaczynam z entuzjazmem, ale kończenie pociąga mnie mniej niż nowe początki.

Ostra wymiana zdań mnie nie stresuje - przynajmniej oczyszcza się atmosfera.

Czego właściwie chcę ja, uświadamiam sobie czasem dopiero wtedy, gdy ktoś zapyta mnie wprost.

Gotowe!

Twoje odpowiedzi są gotowe do analizy.

Zapisać wyniki na e-mail?

Opcjonalne. Służy do zapisania wyników - w każdej chwili możesz do nich wrócić.