1 / 400 %

Pochwała od partnera potrafi poprawić mi humor na cały dzień.

Gdy jestem z partnerem, telefon idzie w kąt.

Drobiazg, który partner przyniesie mi ot tak, cieszy mnie bardziej niż wielki gest.

Miłość najczęściej okazuję partnerowi, robiąc coś za niego.

Przytulenie od partnera uspokaja mnie bardziej niż jakiekolwiek słowa.

Gdy partnerowi coś się uda, od razu mu to mówię.

Największą bliskość czuję, gdy mamy z partnerem czas tylko dla siebie.

Gdy gdzieś widzę drobiazg, który ucieszyłby partnera, kupuję go.

Gdy partner bez słowa pomoże mi z tym, co mnie przytłacza, najsilniej czuję jego miłość.

Partnera często dotykam tak mimochodem - pogłaskanie, ręka na ramieniu.

Potrzebuję słyszeć od partnera, że mnie ceni.

Planuję dla nas dwojga aktywności, przy których jesteśmy tylko razem.

Prezent od partnera odbieram jako dowód, że o mnie myślał.

Gdy partner jest zmęczony, biorę jego obowiązki na siebie.

Potrzebuję, żeby fizyczny kontakt był w naszym związku codzienną oczywistością.

Często mówię partnerowi na głos, co w nim cenię.

Przeszkadza mi, gdy partner podczas naszej rozmowy patrzy w telefon.

Prezenty dla partnera wybieram długo i z rozmysłem.

Zaoferowana pomoc od partnera znaczy dla mnie więcej niż słowa.

Gdy chcę wesprzeć partnera, najpierw go przytulam.

Gdy partner długo nie powie mi nic miłego, zaczynam wątpić w nas.

Czas tylko dla nas dwojga chronię jak ważne spotkanie.

Drobiazgi, które partner mi podarował, zachowuję.

Zauważam, co obciąża partnera, i zajmuję się tym, nie mówiąc o tym.

Gdy partner przez cały dzień mnie nie dotknie, czegoś mi brakuje.

Gdy partner ma ciężki dzień, dodaję mu otuchy głównie słowami.

Niezakłócony wspólny wieczór to dla mnie najcenniejszy przejaw zainteresowania.

Lubię wymyślać, czym zaskoczyć partnera - na rocznicę i ot tak.

Doceniam, gdy partner zrobi coś z moich obowiązków, choć nie muszę o to prosić.

Trzymanie partnera za rękę jest dla mnie naturalne nawet publicznie.

Słowa „kocham cię" mają dla mnie większą wagę niż cokolwiek innego.

W rozmowie z partnerem skupiam się tylko na nim.

Gdy partner zapomni o rocznicy lub święcie, jest mi przykro.

Zrobienie partnerowi rano kawy albo przygotowanie mu rzeczy to dla mnie oczywistość.

Fizyczną bliskość oferuję partnerowi także w chwilach, gdy nic się nie dzieje.

Komplementy prawię partnerowi często i bez specjalnej okazji.

Potrzebuję, żebyśmy regularnie rezerwowali czas tylko dla nas dwojga.

Z każdej podróży staram się przywieźć partnerowi coś małego.

Przeszkadza mi, gdy partner zostawia praktyczne sprawy tylko na mnie.

Po kłótni najbardziej godzi mnie przytulenie partnera.

Gotowe!

Twoje odpowiedzi są gotowe do analizy.

Zapisać wyniki na e-mail?

Opcjonalne. Wyślemy Ci link, dzięki któremu w każdej chwili wrócisz do wyników.

Wskazówka: naciśnij 1–5, aby szybko odpowiedzieć

Wybierz język

Otworzymy tę stronę w wybranym języku. Jeśli nie jest jeszcze przetłumaczona, trafisz na stronę główną.

Używamy plików cookie

Niezbędne pliki cookie odpowiadają za logowanie i płatności. Za Twoją zgodą mierzymy też ruch na stronie, aby wiedzieć, co ulepszyć. Polityka prywatności